Avusturya’nın 1914 yılı Temmuz ayında Sırbistan’a savaş ilanı, olayların gidişini beklenmedik biçimde değiştirdi. İki hafta geçmeden Balkanlar’daki bunalım genel bir çatışmaya dönüştü.
Aslında tarafların taşıdıkları sorumluluk, geniş ölçüde paylaşılmıştı. Almanya’nın, gücünü artırmak isteyen iş çevrelerince beslenen emperyalist eğilimi savaşın başlamasında rol oynadı.
1915 Savaş yayılıyor
Savaşın ilk yılında askerlerin rolü büyük olmuştu. 1915 ise sivil halkın sahneye çıktığı yıl oldu, çünkü askerî harekâtın, kesin sonuç alınmasında yetersiz kaldığı görüldü. Her iki taraf da yoğun diplomatik faaliyetlerde bulunarak, yeni oyunlar sahnelemeye ve değişik stratejiler ortaya koymaya çalışıyordu.
1916 Yıpratma Savaşı
Savaşın üçüncü yılında genel olarak duruma hükmeden taraf, Almanya idi. Genelkurmay başkanı Falkenhayn’ın doğuda kesin sonuca varmamasında başlıca etken, Rus steplerinde daha fazla ilerlemeyi kabul etmemesiydi . Balkanlar’da Bulgarlar , İtilaf Devletleri’ni durdurmuş , Yunanlıları etkisiz hale getirmişti .
Saldırgan taraf olan İtilaf Devletleri’nin 1917’nin başında Fransa’da yenilgiye uğraması , orduda ve ülkede büyük bir bunalıma yol açtı. Denizaltı savaşının başlamasıyla ABD de savaşa girdi. Bu durum Berlin’in, Fransa ve İngiltere karşısında üstünlüğü ele geçirme umutlarının sonuydu.
Falkenhayn’dan sonra göreve gelen Ludendorff, Amerikalılar savaşa girmeden önce Fransa’da sonucu etkileyecek bir üstünlük sağlama kararındaydı. Ne var ki, Champagne ve Picardie’de (temmuz-eylül), teçhizat ve asker sayısı açısından zayıf durumda olan Almanlar, Foch’un karşı saldırısına uğradılar. Artık savaşın nasıl sonuçlanacağı belli olmuştu:
